þriðjudagur, maí 30, 2006

Nafn komið á sunddrottninguna

Haldiði að það sé barasta ekki búið að ákveða nafn á afkvæmið!
Svona vill þetta oft vera þegar lýðræðið er allsráðandi hjá fólki. Það verður bara ekkert að hlutunum. Sjálf aðhyllist ég einræði en þá að sjálfsögðu að því tilskyldu að ég sé sú með valdið...
En allavega...
Þá er nafnaveisla en ekki skírn. Við Biggi erum hvorug kristin en viljum samt halda í hefðina með fjölskylduhitting og kökuát.

Evróvisjón búið í ár og ég var nokkuð sátt við úrslitin. Tel að þetta sé allt Wig Wam að þakka að Finnarnir unnu þetta í ár á svona atriði. Evrópubúar fengu upphitun í fyrra.
Þetta dæmi með að senda Silvíu Nótt finnst mér bara snilld; gefa bara skít í þessa keppni og gera þetta að einu stóru djóki. Þetta er eina leiðin til að gera grín að svona keppni þar sem fáranleikinn er allsráðandi. Vandamálið er bara að það er fólk sem ekki tekur gríninu og enn aðrir sem einfaldlega fatta ekki að það sé grín í gangi.

Kosningarnar búnar og búið að mynda meirihluta í borginni.
Ég veit sossum ekki hvað mér finnst um það að það séu sömu flokkamyndanirnar í borginni og á þingi en ég veit bara að það var kominn tími til að skipta um flokk(a) við völd. Samt soldið svekkt yfir því að Oddný Sturludóttir skuli vera í "röngum" flokki þar sem hún er yfirlýstur jafnréttissinni.

Nú er dóttirin byrjuð í ungbarnasundi og er að sjálfsögðu að standa sig langbest af öllum börnunum. Var fyrst til að fara í kaf og er ekkert hrædd við hvorki sundlaugina né sturtuna; þrælvön því að fara í sturtu með pabba sínum.


Nú er mál að hætta, verð að sinna sunddrottningunni.

miðvikudagur, maí 10, 2006

Smá hjal

Þetta þýðir ekki lengur...
Búin að lofa aftur og aftur að skrifa um allann fjandann sem ég stend síðan aldrei við.
En nú verður breyting á!
Allavega ætla ég að byrja á einhverju...

Ég var að fara í gegnum gamlar færslur hjá sjálfri mér til að athuga hverju ég var búin að lofa að skrifa um. Eitt af því sem ég fann var um fæðinguna og því skildu.
Ókídókí, hér kemur það: ÞAÐ VAR DRULLUSÁRT!!!
Mér skilst að þetta hafi gengið mjög vel en það breytir samt ekki þeirri staðreynd að þetta er sennilega sá versti sársauki sem mannslíkaminn gengur í gegnum á lifsleiðinni. Að öllum karlmönnum ólöstuðum held ég að þeir geti aldrei sett sig í þessi spor, þannig að þegar þeir byrja að röfla um hvað við (konur) séum að gera mikið úr þessu mun ég brosa og ekki segja orð, því nú veit ég betur en þeir.
Það tekur því ekki einu sinni að ræða þetta.
En þetta tók s.s. um 24 tíma. Endaði með mænudeyfingu og töngum.
En ég sá viðtal við fæðingalækni um daginn sem sagði m.a. að fæðingavegurinn hjá homo sapiens sapiens er barasta alls ekki til þess fallinn að koma krökkum út og allt verði bara í gúddí. Það eru víst undantekningatilfelli sem það geta. Fæðingavegurinn hjá okkur er víst of boginn eða eitthvað álíka.
En, mér s.s. tókst þetta og allir lifa og eru við hestaheilsu í dag.

Afkvæmið (það er enn ekki komið nafn á það...) er farið að tala hvorki meira né minna. Jú, reyndar minna. Þetta kallast víst hjal.
Þvílíkt og annað eins krúttilegt hljóð hefur bara aldrei heyrst áður í manna minnum, eða ég og Biggi stöndum allavega í þeirri trú. Erum búin að taka vídeó af því og allt! Þetta er bara æði!
Við erum farin að máta nafn á dömuna en erum samt eitthvað feimin við það.
Ganga allir foreldrar í gegnum þetta?
Við köllum hana frekar Litlu Drusluna eða Kellinguna en þessu nafni sem við erum að (reyna) máta. Kannski kemur þetta bara vonandi að sjálfu sér...

Ég er ennþá að sjá taggið RG út um allan bæ. Er að verða soldið forvitin um hver þetta sé sem stendur fyrir þessu og hvað RG stendur í rauninni fyrir.

Ég og Biggi erum að fara í enskupróf á laugardaginn (afmælisdaginn minn hint hint). Það kallast TOEFL og nýtist manni ef maður ætlar að sækja um enskumælandi háskóla út í hinum stóra heimi, en aðallega í Bandaríkjunum.
Það eru allskonar pælingar í gangi hjá okkur þessa dagana í sambandi við nám erlendis.
Ennþá eftir að taka ákvörðun um það en þetta próf er allavega byrjunin.

Í gærkvöldi sat ég fyrir framan imbakassann með sugumaskínuna á túttunni og nartaði í döðlur í rólegheitunum. Sugan var næstum því sofnuð í fanginu á mér þegar allt í einu heyrðist þetta skaðræðisvein frá henni. Og svo opnaði hún augun og fór að hágráta. Mér brá svo rosalega að ég var í meira en klukkutíma eftir á að draga andann djúpt til að jafna mig. Aumingja barninu brá auðvitað mun meira en mér og grét og grét í soldinn tíma eftir. Ekki hef ég hugmynd um hvað kom fyrir en mér grunar að hana verið að dreyma.
Nema hvað...
Í morgun gerðist þetta svo aftur; við mæðgurnar vorum að kúra upp í rúmi, báðar sofandi (held ég), þá vaknaði ég við annað svona vein frá henni og svo fór hún að hágráta og það tók mig smá tíma að ná henni aftur niður. Greyið litla. Ég skil ekkert í þessu.
Vonandi gerist þetta bara ekki aftur.

Jæja, þá er Druslan byrjuð að láta í sér heyra, nennir ekki að horfa á mig lengur fyrir framan tölvuskjáinn eins og ég hafi barasta ekkert að gera...

Smá ráðlegging að lokum:
Ekki taka B-vítamín fyrir svefn ef þið viljið sofa alla nóttina...